هر سفری که به طبیعت داریم، اثری از حضور ما به جا می‌گذارد؛ از زباله و پلاستیک گرفته تا رد آتش، آسیب به پوشش گیاهی و حتی شلوغی و سر و صدایی که ممکن است آرامش محیط را برهم بزند. تلاش ما این است که این ردپا تا جای ممکن کم‌رنگ باشد.

در سفرهایمان وسایل و زباله‌هایی را که با خود به طبیعت می‌بریم، دوباره با خودمان برمی‌گردانیم و تا حد امکان از مصرف ظروف و بطری‌های یک‌بارمصرف کم می‌کنیم. به جای شکستن شاخه‌ها یا چیدن گیاهان برای هیزم و تزئین، از منابع مجاز و مشخص استفاده می‌کنیم و مراقب هستیم مسیر حرکت‌مان به پوشش گیاهی اطراف آسیب نزند.

طبیعت برای استفاده بی‌پایان ما نیست؛ یک امانت است که باید سالم باقی بماند. حتی یک تکه پلاستیک کوچک، یک بطری رهاشده یا روشن کردن آتش در جای نامناسب، می‌تواند تأثیری بیشتر از چیزی که به چشم می‌آید داشته باشد.

به همین دلیل سعی می‌کنیم قبل از هر سفر، به این فکر کنیم که چه چیزهایی واقعاً لازم داریم، چه چیزی می‌توانیم کمتر مصرف کنیم و چه چیزی را باید حتماً با خودمان برگردانیم.

هدف ساده است: وقتی از طبیعت خارج می‌شویم، اگر کسی بعد از ما وارد آن شد، تا حد ممکن نتواند بفهمد ما آنجا بوده‌ایم.

چون بهترین خاطره‌ای که می‌توانیم از یک طبیعت زیبا به جا بگذاریم، این است که همان زیبایی برای نفر بعدی هم باقی بماند.